Ένας λέβητας δεν μπορεί να διατηρήσει σταθερή καύση εάν ο κλίβανος δεν δέχεται τη σωστή ποσότητα αέρα καύσης. Σε πολλά βιομηχανικά συστήματα λέβητα, ο ανεμιστήρας με εξαναγκασμένο ρεύμα είναι υπεύθυνος για την παροχή αυτού του αέρα και τη διατήρηση της πίεσης που απαιτείται από τον καυστήρα και τον κλίβανο. Επομένως, οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης δεν επιλέγονται απλώς σύμφωνα με την ισχύ του κινητήρα. Η ροή αέρα, η στατική πίεση, η θερμοκρασία αερίου, το υψόμετρο, η αντίσταση συστήματος, ο τύπος καυσίμου και το εύρος λειτουργίας πρέπει να ληφθούν υπόψη πριν οριστικοποιηθεί ο ανεμιστήρας.
Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη στην επιλογή ανεμιστήρα λέβητα είναι η εκκίνηση με την απαιτούμενη ισχύ κινητήρα. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να προσδιορίσετε πρώτα τον απαιτούμενο όγκο αέρα και πίεση. Για παράδειγμα, εάν ένας λέβητας απαιτεί 30.000 m³/h αέρα καύσης σε συνολική πίεση 3.500 Pa, ο ανεμιστήρας θα πρέπει να επιλεγεί γύρω από αυτό το σημείο λειτουργίας αντί να επιλέξετε πρώτα έναν κινητήρα 30 kW ή 37 kW. Οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης θα πρέπει να λειτουργούν κοντά στην αποτελεσματική περιοχή τους υπό κανονικό φορτίο αντί να βασίζονται στον στραγγαλισμό του αποσβεστήρα για να αντισταθμίσουν έναν υπερμεγέθη ανεμιστήρα.
Κατά τον υπολογισμό της απαιτούμενης ροής αέρα, οι μηχανικοί θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την κατανάλωση καυσίμου του λέβητα και την απαίτηση περίσσειας αέρα. Ένας απλοποιημένος υπολογισμός μπορεί να ξεκινήσει από τη θεωρητική απαίτηση αέρα καύσης και στη συνέχεια να εφαρμόσει τον απαιτούμενο συντελεστή περίσσειας αέρα. Η ροή αέρα τελικού σχεδιασμού θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει ένα κατάλληλο περιθώριο για τις λειτουργικές διακυμάνσεις. Για παράδειγμα, εάν η υπολογισμένη απαίτηση είναι 25.000 m³/h, η επιλογή ανεμιστήρα για 40.000 m³/h χωρίς έλεγχο της πραγματικής καμπύλης του συστήματος μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα υπερβολική ροή αέρα, υψηλότερο ρεύμα κινητήρα και περιττή κατανάλωση ενέργειας. Επομένως, οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης θα πρέπει να ταιριάζουν με το πραγματικό σύστημα καύσης αντί να επιλέγονται μόνο από τη ροή αέρα.
Η πίεση του ανεμιστήρα συχνά υποτιμάται επειδή λαμβάνεται υπόψη μόνο η απαίτηση πίεσης καυστήρα. Σε μια πραγματική εγκατάσταση λέβητα, ο αέρας διέρχεται από τον αγωγό εισόδου, τα φίλτρα, τους αποσβεστήρες, τον προθερμαντήρα αέρα, τους σιγαστήρες, τις στροφές, τα τμήματα διαστολής και το σύστημα καυστήρα. Κάθε συστατικό δημιουργεί αντίσταση. Η απαίτηση πίεσης των ανεμιστήρων με εξαναγκασμένο ρεύμα λέβητα υψηλής απόδοσης θα πρέπει να περιλαμβάνει αυτές τις απώλειες στη ροή αέρα σχεδιασμού.
Ένας πρακτικός υπολογισμός θα πρέπει να καταγράφει κάθε αντίσταση ξεχωριστά. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι ο καυστήρας απαιτεί 1.200 Pa, ο προθερμαντήρας αέρα προκαλεί απώλεια 700 Pa, το σύστημα αγωγών αντιπροσωπεύει 900 Pa και άλλα εξαρτήματα προσθέτουν άλλα 400 Pa. Η βασική αντίσταση συστήματος είναι ήδη περίπου 3.200 Pa. Αφού επιτρέψει λογικό περιθώριο λειτουργίας, ο ανεμιστήρας μπορεί να χρειαστεί να αποδώσει περίπου τα 3.800 Pa αέρα. Αυτή η μέθοδος είναι πολύ πιο αξιόπιστη από την επιλογή ανεμιστήρα μόνο από την πίεση του καυστήρα.
Η θερμοκρασία του αέρα καύσης πρέπει επίσης να καθοριστεί πριν παραγγείλετε τον ανεμιστήρα. Εάν ο ανεμιστήρας χειρίζεται τον κανονικό αέρα του περιβάλλοντος, ο σχεδιασμός είναι σχετικά απλός. Ωστόσο, όταν η θερμοκρασία του αέρα αυξάνεται λόγω προθέρμανσης αέρα ή συνθηκών διεργασίας, η πυκνότητα του αερίου μειώνεται και η πραγματική απόδοση λειτουργίας του ανεμιστήρα αλλάζει. Οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης πρέπει να σχεδιάζονται σύμφωνα με την πραγματική θερμοκρασία εισόδου, όχι απλώς με την τυπική ατμοσφαιρική κατάσταση.
Για παράδειγμα, ένας ανεμιστήρας που χειρίζεται 30.000 m³/h αέρα στους 20°C δεν έχει την ίδια πυκνότητα αερίου με έναν ανεμιστήρα που χειρίζεται τον ίδιο όγκο στους 120°C. Οι απαιτήσεις μετατροπής πίεσης, ισχύος άξονα, διάταξης ρουλεμάν και ψύξης θα πρέπει να ελέγχονται ανάλογα. Εάν η θερμοκρασία είναι σημαντικά υψηλότερη από την κανονική, ο κατασκευαστής μπορεί να χρειαστεί να εξετάσει μια διαφορετική διάταξη ρουλεμάν, σχεδιασμό άξονα, μέθοδο στεγανοποίησης ή διαμόρφωση ψύξης. Η παροχή της πραγματικής θερμοκρασίας λειτουργίας στο στάδιο RFQ μπορεί να αποτρέψει σημαντικά προβλήματα αργότερα.
Το φορτίο του λέβητα σπάνια παραμένει σταθερό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ένας ανεμιστήρας που λειτουργεί σε πλήρη ταχύτητα ενώ ο λέβητας λειτουργεί με μερικό φορτίο μπορεί να σπαταλήσει σημαντική ενέργεια. Για το λόγο αυτό, οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης συχνά λειτουργούν με κινητήρες μεταβλητής συχνότητας ή άλλα συστήματα ελέγχου που επιτρέπουν στη ροή αέρα να ακολουθεί τη ζήτηση του λέβητα.
Για τους φυγόκεντρους ανεμιστήρες, οι νόμοι συγγένειας παρέχουν μια χρήσιμη αναφορά. Κατά προσέγγιση, η ροή αέρα ποικίλλει ανάλογα με την ταχύτητα του ανεμιστήρα, η πίεση ποικίλλει ανάλογα με το τετράγωνο της ταχύτητας και η ισχύς ποικίλλει ανάλογα με τον κύβο ταχύτητας. Αυτό σημαίνει ότι η μείωση της ταχύτητας του ανεμιστήρα μπορεί να μειώσει σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας. Για παράδειγμα, εάν ένας ανεμιστήρας λειτουργεί στο 80% της αρχικής του ταχύτητας, η θεωρητική απαίτηση ισχύος μπορεί να πέσει περίπου στο 51% της αρχικής τιμής υπό συγκρίσιμες συνθήκες. Το πραγματικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την καμπύλη του συστήματος και το σημείο λειτουργίας, αλλά η αρχή εξηγεί γιατί ο έλεγχος της ταχύτητας μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματικός από το συνεχές στραγγαλισμό ενός αποσβεστήρα.
Σκεφτείτε έναν βιομηχανικό λέβητα που αρχικά ήταν εξοπλισμένος με ανεμιστήρα σχεδιασμένο για 35.000 m³/h στα 4.000 Pa. Ωστόσο, κατά την κανονική παραγωγή, ο λέβητας απαιτούσε μόνο περίπου 27.000 m³/h. Οι χειριστές έλεγχαν τη ροή του αέρα κυρίως μέσω του αποσβεστήρα εισόδου, ενώ ο κινητήρας λειτουργούσε κοντά στην πλήρη ταχύτητα. Το αποτέλεσμα ήταν μεγαλύτερη από την απαραίτητη κατανάλωση ρεύματος και ασταθής ροή αέρα κατά τις αλλαγές φορτίου.
Για αυτόν τον τύπο εφαρμογής, οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου βυθίσματος λέβητα υψηλής απόδοσης θα πρέπει να αξιολογούνται με βάση το πραγματικό εύρος λειτουργίας και όχι με το μέγιστο δυνατό φορτίο. Μια αναθεωρημένη επιλογή θα μπορούσε να στοχεύει στο κανονικό σημείο λειτουργίας διατηρώντας παράλληλα επαρκή χωρητικότητα για τη μέγιστη ζήτηση λέβητα. Εάν το σύστημα ελέγχου επιτρέπει τη λειτουργία μεταβλητής ταχύτητας, ο ανεμιστήρας μπορεί στη συνέχεια να μειώσει την ταχύτητα καθώς μειώνεται το φορτίο του λέβητα. Πριν κάνουν την αλλαγή, οι τεχνικοί θα πρέπει να καταγράφουν τη ροή αέρα, την πίεση του ανεμιστήρα, το ρεύμα κινητήρα, την ταχύτητα του ανεμιστήρα και το φορτίο του λέβητα σε διάφορες συνθήκες λειτουργίας. Αυτές οι μετρήσεις παρέχουν τη βασική γραμμή που απαιτείται για να επαληθευτεί εάν η νέα διαμόρφωση βελτιώνει πραγματικά την απόδοση.
Όταν είναι γνωστές η ροή αέρα, η πίεση, η θερμοκρασία, η πυκνότητα του αερίου και η απόδοση του ανεμιστήρα, η ισχύς του άξονα μπορεί να εκτιμηθεί χρησιμοποιώντας τη σχέση μεταξύ ροής αέρα, πίεσης και απόδοσης. Ένας απλοποιημένος υπολογισμός είναι:
Ισχύς ανεμιστήρα ≈ Q × ΔP / η
όπου Q είναι η ροή αέρα σε m³/s, η ΔP είναι η πίεση σε Pa, και το η αντιπροσωπεύει τη συνολική απόδοση του ανεμιστήρα.
Για παράδειγμα, στα 30.000 m³/h, η ροή αέρα είναι περίπου 8,33 m³/s. Εάν η απαιτούμενη πίεση είναι 3.500 Pa και η συνολική απόδοση είναι 75%, η εκτιμώμενη ισχύς του ανεμιστήρα είναι περίπου 38,9 kW. Ο κινητήρας δεν πρέπει να επιλέγεται ακριβώς σε αυτήν την υπολογιζόμενη τιμή. Απαιτείται συνήθως ένα κατάλληλο περιθώριο σέρβις, αποφεύγοντας τον υπερβολικό υπερμεγέθη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης θα πρέπει να επιλέγονται μαζί με τον κινητήρα αντί να αντιμετωπίζονται ο ανεμιστήρας και ο κινητήρας ως ανεξάρτητα εξαρτήματα.
Ένας ανεμιστήρας εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα μπορεί να χειρίζεται σχετικά καθαρό αέρα, αλλά οι συνθήκες λειτουργίας μπορεί να επηρεάσουν την πτερωτή. Η σκόνη, η υγρασία, η διάβρωση, η υψηλή θερμοκρασία και ο επαναλαμβανόμενος θερμικός κύκλος μπορούν να μειώσουν τη διάρκεια ζωής. Η διάμετρος της πτερωτής, το προφίλ της λεπίδας, η γωνία της λεπίδας, η ταχύτητα περιστροφής και το πάχος του υλικού πρέπει επομένως να λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με το σημείο λειτουργίας.
Για εφαρμογές που περιλαμβάνουν λειαντικά σωματίδια ή διαβρωτικό αέρα, ο τυπικός ανθρακούχο χάλυβας μπορεί να μην είναι πάντα η καλύτερη λύση. Ανάλογα με το περιβάλλον λειτουργίας, η πτερωτή μπορεί να απαιτεί κατασκευή ανθεκτική στη φθορά, ανθεκτικό στη διάβρωση υλικό, προστατευτική επίστρωση ή άλλο προσαρμοσμένο σχέδιο. Για ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης, η επιλογή υλικού θα πρέπει να βασίζεται στην πραγματική σύσταση αερίου και στη θερμοκρασία λειτουργίας και όχι στην απλή επιλογή του πιο ανθεκτικού υλικού.
Μετά την εγκατάσταση, η θέση σε λειτουργία θα πρέπει να γίνεται συστηματικά. Ελέγξτε πρώτα το θεμέλιο, τους κοχλίες αγκύρωσης, την ευθυγράμμιση του άξονα, τη ζεύξη, τη λίπανση, την κατάσταση του ρουλεμάν, τις ηλεκτρικές συνδέσεις και την κατεύθυνση περιστροφής. Ο ανεμιστήρας θα πρέπει στη συνέχεια να ξεκινήσει σε ελεγχόμενη κατάσταση λειτουργίας, ενώ οι τεχνικοί παρακολουθούν τους κραδασμούς, τη θερμοκρασία του ρουλεμάν, το ρεύμα κινητήρα, τη ροή αέρα και την πίεση.
Μια χρήσιμη διαδικασία πεδίου είναι η καταγραφή των δεδομένων του ανεμιστήρα σε πολλά σημεία φόρτωσης αντί για μία μόνο μέτρηση. Για παράδειγμα, οι μετρήσεις μπορούν να καταγραφούν σε περίπου 50%, 75% και 100% φορτίο λέβητα. Αυτό δημιουργεί μια αναφορά λειτουργίας για μελλοντική αντιμετώπιση προβλημάτων. Εάν οι κραδασμοί ή το ρεύμα κινητήρα αυξάνονται σταδιακά μέσα σε αρκετές εβδομάδες, οι τεχνικοί μπορούν να συγκρίνουν τις νέες μετρήσεις με τα αρχικά δεδομένα θέσης σε λειτουργία. Οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης αποδίδουν αξιόπιστα μακροπρόθεσμα μόνο όταν τα δεδομένα εγκατάστασης και λειτουργίας παρακολουθούνται μετά την έναρξη λειτουργίας.
Όταν ένας ανεμιστήρας FD λέβητα αποτυγχάνει να επιτύχει την αναμενόμενη ροή αέρα, η αντικατάσταση του ανεμιστήρα δεν θα πρέπει να είναι η πρώτη απάντηση. Το πραγματικό πρόβλημα μπορεί να είναι ένα φραγμένο φίλτρο, υπερβολική αντίσταση αγωγού, λανθασμένη θέση αποσβεστήρα, ρύπανση στον προθερμαντήρα αέρα, αντίσταση καυστήρα, ολίσθηση ιμάντα, λανθασμένη περιστροφή ανεμιστήρα ή αλλαγή στις συνθήκες λειτουργίας του λέβητα.
Για παράδειγμα, εάν η ταχύτητα του ανεμιστήρα και το ρεύμα του κινητήρα παραμένουν κανονικά αλλά η ροή αέρα έχει μειωθεί, οι τεχνικοί θα πρέπει πρώτα να συγκρίνουν την τρέχουσα αντίσταση του συστήματος με τα αρχικά δεδομένα θέσης σε λειτουργία. Εάν η πτώση πίεσης στο φίλτρο ή στον προθερμαντήρα αέρα έχει αυξηθεί σημαντικά, το σύστημα —όχι απαραίτητα ο ανεμιστήρας— περιορίζει τη ροή του αέρα. Αυτή η διαγνωστική προσέγγιση μπορεί να αποτρέψει την περιττή αντικατάσταση ανεμιστήρα και συμβάλλει στη διατήρηση της αναμενόμενης απόδοσης των ανεμιστήρων ανεμιστήρα λέβητα υψηλής απόδοσης.
Για ένα νέο έργο λέβητα, το RFQ θα πρέπει να παρέχει αρκετές πληροφορίες στον κατασκευαστή ώστε να κάνει μια επιλογή με βάση τη μηχανική. Τουλάχιστον, τα απαιτούμενα δεδομένα θα πρέπει να περιλαμβάνουν ροή αέρα, στατική ή ολική πίεση, θερμοκρασία εισόδου, σύνθεση αερίου, υψόμετρο, συχνότητα λειτουργίας, παροχή ρεύματος, απαιτήσεις ταχύτητας ανεμιστήρα, διάταξη εγκατάστασης, κατεύθυνση περιστροφής και προτιμώμενη μέθοδο ελέγχου.
Για ένα προσαρμοσμένο έργο, είναι επίσης χρήσιμο να παρέχετε τη χωρητικότητα του λέβητα, τον τύπο καυσίμου, τις πληροφορίες του καυστήρα, τη διάταξη του αγωγού, την απώλεια πίεσης του προθερμαντήρα αέρα και το αναμενόμενο εύρος λειτουργίας. Με αυτές τις παραμέτρους, ο κατασκευαστής μπορεί να αξιολογήσει την καμπύλη ανεμιστήρα, την ισχύ του κινητήρα, τη σχεδίαση της πτερωτής, τη διάταξη ρουλεμάν, το υλικό και τη μέθοδο ελέγχου μαζί. Αυτή είναι η σωστή προσέγγιση μηχανικής για τον καθορισμό ανεμιστήρων υψηλών επιδόσεων λέβητα για απαιτητικές βιομηχανικές υπηρεσίες.
Ένας ανεμιστήρας λέβητα υψηλής απόδοσης δεν ορίζεται από μεγάλο κινητήρα ή υψηλή μέγιστη ροή αέρα. Η πραγματική του απόδοση καθορίζεται από το πόσο ακριβής ταιριάζει ο ανεμιστήρας με τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας του λέβητα. Οι σωστοί υπολογισμοί ροής αέρα και πίεσης, η σωστή επιλογή θερμοκρασίας και υλικού, ο αποτελεσματικός έλεγχος της ταχύτητας, το κατάλληλο μέγεθος κινητήρα και η πειθαρχημένη θέση σε λειτουργία συμβάλλουν στην αξιόπιστη λειτουργία.
Για σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και βιομηχανικούς λέβητες, οι ανεμιστήρες εξαναγκασμένου ρεύματος λέβητα υψηλής απόδοσης θα πρέπει τελικά να αντιμετωπίζονται ως μέρος του πλήρους συστήματος καύσης-αέρα. Όταν ο ανεμιστήρας επιλέγεται από πραγματικά δεδομένα λειτουργίας και όχι από μία μόνο ονομαστική παράμετρο, είναι δυνατό να επιτευχθεί πιο σταθερή καύση, χαμηλότερη περιττή κατανάλωση ενέργειας και καλύτερη μακροπρόθεσμη αξιοπιστία του εξοπλισμού.
